Нилуфари Собир На танҳо садо, балки сухан бояд аввал ранг бошад, баъд хат, хол, таъм, бӯй, шакл, ҳаҷм, сатҳ ва умқ...
Пас аз як таҷрибаи ғайриоддии манзаранигорӣ бо садо барномаи "Ҳамнафас" талош варзид, мавзӯъи печидатар, равобити миёни ду кишвари ҳамсоя -- Тоҷикистон ва Ӯзбакистонро ба воситаи анбӯҳи садоҳо мавриди тасвир қарор диҳад. Ин барномаро дар шакли матн овардан кори сахт, шояд ғайримумкин бошад. Биноан, агар мехоҳед, таъсири баставу боз шудани лулаҳои гази Ӯзбакистон, таркиши минаҳо дар марзи миёни ду кишвар, мушкилоти убуру мурур аз гузаргоҳҳои марзӣ ва иддаъои Тошканд аз зиёни зистмуҳитии корхонаи алюмини шаҳри Турсунзодаро шунидан хоҳед, рамзи радиочаро дар канори сарлавҳа "ангушт" занед.